ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 288 / 5

ประโยค๒ - พระธัมปทุมุตฺตโมภคฺโหลด ภาค ๒ - หน้าที่ 193 ปริศนาพานแล้วด้วยนิทธาพนธฺอัญฺฉะเป็นอุปปาทิส (มรรคมชรูปและ วิบากขันธ์อัญฺฉะเข้าไปอิตติเดอแออยู่ไม่มี) เรื่องกฎรูปใดรูปหนึ่ง จบ.

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัตฺถูปเสน (ภาค ๒ - หน้าที่ 195 พระเถร ตอบว่า "ผู้มีอายุ เฉองรับใครสรรเสน (และ) ศีล ๕." เขารับใครสรรเสนและศีล ๕ แม้หล่านแล้ว จึงเรียนถาม บุญกรรมที่ยิ่งขึ้นไปกว่านั้น พระเถรึกแนะว่า

ในบทนี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพระเถระกับผู้มีอายุ ผู้ซึ่งต้องการที่จะพัฒนาพฤติกรรมทางธรรมและทำบุญมากขึ้น โดยเริ่มจากการรับศีล 5 และเพิ่มขึ้นเป็นศีล 10 นอกจากนี้ยังมีการแนะนำให้เขาทำการบวงสรวงเพื่อเพิ่มบ

ประโยค๑๒ - พระถังปั๊ดถูกดาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 196 ผอม ซูบซีด มีตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น ถูกความเกลียดคร้านครองงำ เคลื่อนกล่านแล้วด้วยหิ้วเป๊อย. ลำดับนั้น พวกกิทุโจ๋หนุ่มและสามเณร ถามท่านว่า "ผู้มีอาย

ในบทนี้ มีการสนทนาระหว่างพวกกิทุโจ๋หนุ่มและสามเณรกับภิญญา ผู้มีอายุที่อยู่ในสภาพที่น่าเป็นห่วง พวกเขาสอบถามถึงสาเหตุของความทุกข์ และภิญญาได้ชี้แจงเกี่ยวกับกรรมที่ทำให้เขาต้องประสบกับความทุกข์นี้ พระศา

ประโยค๒ - พระธัมม์ทุก๓ถูกอรรถแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 197 จากทุกข์ จึงได้บ่วง พระอาจารย์ของข้าพระองค์นั้น กล่าวอธิบรร- ถา, พระอุปชฌาย์กล่าวว่านัก๓๓. ข้าพระองค์นั้นได้ทำความตกลง ไว้ "ในพระพุทธศาสนานี้ สถานเ

เนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาจิตในพระพุทธศาสนา พระศาสดาว่าให้ผู้ภิกษุรักษาจิตของตน เพื่อลดทุกข์และนำมาซึ่งสุข ในเรื่องนี้มีการอธิบายถึงความสำคัญของการควบคุมจิตใจ ซึ่งสามารถช่วยให้ผู้ปฏิบัติธรรมมีความสงบและ

ประโยค๒ - พระจัณฑ์ทัศนูปภาพแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 198 ดูฐานทั้งหลายมีฤติเป็นดิน ตกไปในอาณมณอย่างใดอย่างหนึ่ง ในฐานที่ควรได้หรือไม่ควรได้ สมควรหรือไม่สมควร บทพระอาจาก่อน จิตดูฏ รกฺเฏ มธวี ความว่า คนอับผล

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์ฐานของจิตในมุมมองพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นความสำคัญของการรักษาจิตด้วยปัญญา ผู้มีปัญญาย่อมสามารถปกป้องจิตของตนได้ ส่วนผู้ไม่มีปัญญามักจะเสี่ยงต่อความพินาศ บทบาทของพระโสดาบั

ประโยค2 - พระธัมม์ทัปภูถูกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 199 4. เรื่องพระภคิในสง่ารักอิฐเดชะ [๒๗] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจวียน ทรงปรารภกิริยือ ว่า สง่าริริต ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "ทุรง

ในพระธรรมเทศนาของพระศาสดา ณ พระเจวียนนั้น ท่านได้ทรงพูดถึงเรื่องราวของพระภคิซึ่งได้ออกบวชและได้รับพระอรหัตผลเร็วหลังจากเข้าฝึกฝนทางธรรม พระเขาได้บำเพ็ญตนในวัดใกล้บ้านและมีการปฏิบัติอย่างเคร่งครัด โดยเ

ประโยค- พระยิ้มมัดที่ถูกฉายแสง ภาค 2 - หน้าที่ 202 ถูกสงสารสัตย์ซื่อสมัย, ทราบเรื่องที่พระหลานชายนันฉันแล้ว ๆ ทั้งหมด, จึงพูดว่า "สงสารสัตย์ เธอไม่ได้อาจจะให้ประหารมฤคาคม, ในเรื่องนี้ พระเดชผูกมีโทษอะ

ในเนื้อเรื่องนี้ มีการพูดคุยกันเกี่ยวกับปัญหาความสงสารและความรักต่อการทำความดี โดยเฉพาะในการสึกของพระสงฆ์หนุ่มผู้นั้น ในขณะเดียวกัน ก็มีการชี้ให้เห็นถึงบทบาทของพระศาสดาที่กระตุ้นให้ภิกษุเจริญในทางธรรม

ประโยค๑๑ - พระธัมมักทุฎฐ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า 203 พระศาสดา. เพราะเหตุไร ? เธอจึงจะสั้น (อะสัก). พระสังกุฎิขัดนั้น ก็ราบกลัวเรื่องนั้นทั้งหมดแต่พระศาสดา จำเดิมแต่ว่าได้ว่ำว่าสาริศาสนุก จนถึงอพนัสด้าน

บทนี้นำเสนอการสนทนาเกี่ยวกับการควบคุมจิตและพ้นจากความผูกพันต่างๆ โดยพระศาสดาเตือนให้ภิกษุพึงพยายามมุ่งมั่นในการศึกษาและฝึกฝนจิตใจ เพื่อให้พ้นจากหลักการของมาร แม้ในระยะไกล การกำหนดจิตให้มีสติและสำรวมเป

ประโยค๒ - พระมาลัยทัณฑ์ถูกแปล ภาค ๒ - หน้า 205 ๔. เรื่องพระอาทิตย์ตกดิน๓๓๐๔ [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจตวัน ทรงปรารภพระเจตะ ชื่ออดิศรต์ ตรัสพระธรรมเทคนิคว่า "อนุภวิฏิตตุตส๓๓๙๔

นี่คือเรื่องราวที่พระศาสดาได้ตรัสถึงความวิบวับในชีวิตของกุลบุตร และการตระหนักรู้ทางธรรมของภิกษุในวัด โดยกล่าวถึงการเข้ามาที่วิหารของพระผู้เป็นเจ้าหลังจากที่ได้ประสบความลำบากในการหาลูกสัตว์อาหารและการท

ประโยค – พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๒– หน้าที่ 206 [เขาบวชเป็นภิกษุ] เขาคิดว่า “พวกเรา ลูกขึ้นแล้ว ครั้นลูกขึ้นแล้ว แม้ทำการงานเมือง ๆ ตลอดคืนและวัน ก็ยังไม่ได้ตรัสรู้ด้วยอร่อยอย่างนี้ได้" ย่อมว่า ภิกษุณ

เนื้อหาภายในพระธรรมปิฎกฉบับแปลพูดถึงเรื่องราวของกุลบุตรที่ตัดสินใจบวชเป็นภิกษุ โดยมีความคิดและความรู้สึกเกี่ยวกับการดำรงชีวิตเป็นภิกษุ ทบทวนเกี่ยวกับประโยชน์ของการบวชและการคืนสู่วิถีเดิมในช่วงเวลาที่ผ

ประโยค ๒ - พระธัมม์ปัจจุบันแปล ภาค ๒ - หน้า 207 ไหว้กฐินบู๊หลาย ขอบรรพชาแล้ว ลำดับนั้น ภูมิทั่งหลายให้ เขาบรรพชาอีกแล้ว ด้วยอำนาจแห่งอุปกะธ, เขาบวชแล้วก็สึก อยู่ๆอย่างนี้ ๖ ครั้ง ภิกษุทั้งหลายถือว่า

เนื้อหาเล่าถึงภิกษุผู้มีชื่อว่าจิตหัศจรรย์ที่ประสบเหตุการณ์ทางจิตใจและการบรรพชา รวมถึงการฟันฝ่าความทุกข์และการกลับไปสู่เส้นทางแห่งธรรม เขาได้บรรพชา ๖ ครั้งแต่ก็ต้องสึกชั่วคราว จากนั้นเขาได้ตระหนักถึงค

ประโยค - พระธีมปทุมฤกษาแปล ภาค 2 - หน้า 208 เขาจะไปบ้างไหม อีก 2-3 วันเท่านั้น ก็จะอีก." แม้นเจตฑัคณ์นั่ง นันไปว่า "ไม่เที่ยงเป็นทุกข์" กำลง เดินไป ๆ บรรจุโสดาภิตติผลแล้ว เขาไปหาวิญญูกทั้งหลายแล้ว ก็

เนื้อหานี้กล่าวถึงการบวชของพระอรหันต์ที่เผชิญกับการปฏิเสธจากเพื่อนสงฆ์แต่สุดท้ายได้รับอนุญาตให้บวช เมื่อได้รับการสนับสนุนจากเหล่าศิษย์ จนบรรลุพระอรหัตภายในเวลาอันสั้น และมีการปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องที่ม

ประโยค๒ - พระธรรมปฐิกษะถูกลบแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 209 "ปัญญาย่อมไม่บรีรุนย์ แก่ผู้มิจฉาจริยะมึนมั่นคง ไม่รู้แจ้งซึ่งประสาธรรม มีความเลื่อมใสอัน เถือมตออย วัย (ความกลัว) ย่อมไม่มีคู่มี จิตอันราระไม่ชาซบ

เนื้อหาเกี่ยวกับปัญญาและความมั่นคงในจิตใจในพระธรรมปฐิกษะ ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีจิตที่มั่นคงในการศึกษาและปรับปรุงตนเอง รวมถึงการมีศรัทธาที่มั่นคงเพื่อพัฒนาปัญญาและการเข้าใจในธรรม ทั้งนี้ การมีจ

ประโยค๒ - พระธัมมปทุมุตตกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 210 ในบทว่า อนุวาตเตนฉะโส พระผู้มีพระภาคตรัสความที่จิตถูกโทสะกระทบแล้วว่าในอาคตสถานว่า "มิจฉูดถูกโทสะกระทบเกิดเป็นดังสาเหตุ" แต่ในบทว่า อนุวาตเตนฉะโส นี

ในบทนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสถึงผลของโทสะที่สร้างความเสียหาย และการพัฒนาอาสะในบุคคลเพื่อเข้าถึงปัญญาและบาปที่ถูกต้อง บทนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติและอาการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในขณะที่บุคคลต้องเผชิญ

ประโยค   - พระถัมภ์ถูกฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 211 เทนกูได้มีประโยชน์ มีผล แก่มหาชนแล้ว [กีลาสำหรับผู้มีอุปนิสัยแห่งพระอรหัตให้คร่ำครวญได้] ต่อวันหนึ่ง ถูกฆ่าทั้งหลาย สนทนา กันว่า "ผู้มีอุปนิสัยทั้ง

บทสนทนานี้บรรยายถึงการพูดคุยของภิกษุเกี่ยวกับกีลาสำหรับซึ่งมีความสำคัญทางจิตใจและจริยธรรม พระศาสดาได้เสด็จมาให้ข้อคิดเกี่ยวกับอุปนิสัยของผู้มีอุปนิสัยแห่งพระอรหัต การพิจารณาให้เข้าใจถึงกีลาสำหรับว่าเป

ประโยค- พระเย็นทัศถูกฉลกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 212 ทรงนำอธิษฐานาม (ตรัสว่า) :- [เรื่องบันฑิตออกอิเขย] ในอดีตภาค เมื่อพระเจ้าพรหมทัศย์รามสมัยอันนี้อยู่ในกรุงกรุงสี บูรพูผู้หนึ่ง ชื่อทุกทธาบันฑิต บวชเป็นน

เนื้อหาเกี่ยวกับบันฑิตที่บวชในป่า โดยใช้วัตถุดิบที่มีจำกัดเพื่อดำรงชีวิตระหว่างการบวช นำเสนอการค้นหาความหมายของชีวิตผ่านการฝึกฝนและการทดสอบตนเอง โดยมีการบรรยายถึงประสบการณ์ต่างๆ ที่บันฑิตเผชิญขณะอยู่ใ

ประโยค๒ - พระธีรมปัทฺตุจฉกฺฉลํแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 215 ๖. เรื่องภิญญูผู้ปรารถนาอภิสนฺนา [๒๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในกรุงเทพฯ ทรงปรารภพา ภิกฺขุผู้ปรารถนาอภิสนฺนา ตรัสพระธรรมเทศน

พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเมื่ออยู่ในกรุงเทพฯ เกี่ยวกับภิญญู ๕๐๐ รูปที่ต้องการศึกษาธรรมและสร่างได้ถึงพระอรหัต จากนั้นพวกเขาได้มุ่งหน้าไปยังสถานที่ซึ่งจะสามารถรักษาศีลในธรรมสมาคมได้ โดยมีนิมิตแนะนำจาก

ประโยค๒ - พระธัมม์ฤาษีถูกถอดแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 216 [เทวดาทำบาปหลอนภิกษุ] พวกเทวดาผู้สูงอยู่ในพรหมนั้น คิดว่า "พระผูเป็นเจ้า ทั้งหลาย มีสัก ถึงพรหมนั้นโดยลำดับแล้ว; ก็เมื่อพระผูเป็นเจ้า ทั้งหลาย พ้น

เนื้อหาในหน้า 216 ของพระธัมม์ฤาษีเล่าถึงการคิดของพวกเทวดาที่อยู่ในพรหมเกี่ยวกับภิกษุที่ไปอาศัยอยู่ในที่นี้อย่างไร รวมถึงการสนทนาเกี่ยวกับโรคที่เกิดขึ้นกับภิกษุและความประมาทของพวกเขาในการดำรงชีวิตในพรห

ประโยค๒ - พระจัมปััทฐถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 217 ผีหัวขาดในที่สุดที่จงกรม ผมได้เห็นร่างฝีในที่พักกลางคืน ผมได้ยินเสียงอมบุญในที่พักกลางวัน ที่นี่เป็นที่ควรเว้น, ในที่นี้ ความไม่ผาสุกมีแก่พวกเรา, พวกเร

เนื้อหาในบทนี้ยังคงบรรยายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสำนักพระศาสดา โดยเน้นที่ความรู้สึกของกิฎฐุที่รู้สึกไม่ผาสุกเพราะเหตุการณ์ต่างๆ ทำให้พวกเขาตัดสินใจเข้ามาที่สำนักของพระศาสดา พระศาสดาจึงได้ให้คำแนะนำแล

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัศนะฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า 220 เป็นเช่นกับนคร ห้ามกีเลสที่มีรัศมีน่า ๆ พึ่งม่า ด้วยอารมณ์คือปัญญา อันสำเร็จแล้วด้วยวิสาสนา และสำเร็จแล้วด้วยอธิษฐาน ชื่อว่า พิงธ คือพิงประเทศสมาธิ ในระ

ในหน้าที่ 220 ของพระธัมม์ทัศนะฉบับแปลภาค ๒ กล่าวถึงการพิจารณาจิตและธรรมในสถานการณ์ของสงครามและการรักษาสมบัติทางจิต ให้เข้าใจถึงการอยู่ร่วมกันในชุมชน การมีอารมณ์ที่ดีเพื่อการพัฒนาออกจากความทุกข์ โดยมีก